Het aftellen naar het einde van het prinsenjaar is begonnen voor Joshy De Troch (31). Een jaar nadat hij tijdens de prinsenverkiezing de felbegeerde scepter van Aalst Carnaval in handen kreeg, maakt hij zich op voor een emotioneel afscheid. Volgende week zaterdag draagt hij de titel over aan Kenny of Timothy. Maar eerst stond het Forum helemaal in het teken van zijn afscheidsbal, met bijzondere aandacht voor de jongste carnavalisten. Samen met zijn vrouw Marleen en zoontje Cas genoot Joshy van een namiddag waarop de carnavalsmicrobe volop werd doorgegeven aan de volgende generatie.
Het Forum wordt een prinsenschool
Wie zaterdagnamiddag het Forum binnenstapte, kwam terecht in een bijzondere leeromgeving. Geen gewone schoolbanken of klassieke lessen, maar een heuse ‘prinsjenschool van prinsj Joshy’. Kleine carnavalisten trokken er samen met hun ouders op ontdekkingstocht en kregen verschillende opdrachten voorgeschoteld die allemaal te maken hadden met het prinsenbestaan.
De belangstelling was groot. “Er zijn vandaag 140 kinderen op de kindernamiddag”, vertelt Marleen, de vrouw van prins Joshy. Elk kind kreeg een kaart waarop de verschillende proeven konden worden afgevinkt. Zo moesten de deelnemers onder meer aan de slag met de sleutels van de stad, een verwijzing naar het moment waarop de prins tijdens carnaval symbolisch de sleutels van Aalst ontvangt.
Ook hun kennis van de stad werd op de proef gesteld en uiteraard mochten de karakteristieke pluimen van de prins niet ontbreken. Met die speelse opdrachten wilde Joshy de kinderen laten kennismaken met alles wat bij het prinsenbestaan komt kijken.
Wie alle uitdagingen tot een goed einde bracht, mocht naar huis met een diploma. Daarmee zijn de jonge deelnemers volgens de organisatoren helemaal klaar om ooit zelf een gooi te doen naar de prinsenscepter. Het initiatief paste perfect bij de kinderdroom waar Joshy tijdens zijn verkiezingscampagne al over vertelde.
Een jaar dat niemand hen nog afneemt
Voor Marleen was het afgelopen jaar minstens even bijzonder als voor haar man. Het leven naast een prins vraagt behoorlijk wat organisatie en tijd, maar de vele activiteiten en ontmoetingen maakten de drukte meer dan de moeite waard. “Het was heel druk, maar daarom niet minder leuk. Het is een jaar dat ze ons niet meer gaan afpakken”, blikt ze terug.
Wanneer ze één moment uit het voorbije carnavalsjaar moet kiezen dat haar het diepst heeft geraakt, komt ze uit bij de popverbranding. Een gebeurtenis die ze al meermaals had meegemaakt, maar die deze keer een heel andere betekenis kreeg. “Ik had al tien keer in de cirkel rond de brandende pop gestaan, dus ik wist hoe dat zou verlopen. Toch kwam dat moment enorm binnen. Ik had het al zoveel keer meegemaakt, maar de emoties waren er opnieuw. Ik heb geweend als een klein kind.”
Voor Marleen was het de ultieme ontlading na dagen waarin ze samen met Joshy en de carnavalsfamilie op pad was geweest. De vermoeidheid, de intense belevenissen en de emoties kwamen er op dat moment allemaal uit. “Dat was de ontlading na al die dagen samen op stap te zijn geweest. Dit gaan we nog moeilijk kunnen overtreffen”, klinkt het oprecht.
Van jarenlang helpen tot zelf de scepter vasthouden
Ook Joshy zelf beseft dat het einde van zijn prinsenjaar stilaan nadert. Hij probeert nog zoveel mogelijk van de resterende momenten te genieten, al weet hij dat het onvermijdelijke afscheid dichterbij komt. “Het is dubbel, maar je weet op voorhand waar je aan begint. Je weet dat er een begin is en een einde”, vertelt hij.
De prinsenverkiezing blijft voor hem het absolute hoogtepunt. Niet alleen omdat hij er uiteindelijk zelf als winnaar uit de bus kwam, maar ook omdat hij jarenlang van dichtbij had meegemaakt hoe andere kandidaten hun droom waarmaakten. “Ik help al tien jaar mee met andere kandidaten. Je bent er altijd dichtbij, maar het is jouw moment nog niet. Als het dan zover is en je hoort je naam, en je krijgt de scepter in handen… Dat was voor mij het mooiste.”
Op dat ogenblik viel voor Joshy alles samen. Jarenlang had hij zich ingezet voor het carnaval en andere kandidaten ondersteund. Plots stond hij zelf in het middelpunt van de belangstelling. “Ik was helemaal de kluts kwijt, ik was er niet goed van”, herinnert hij zich. Ook de latere momenten, zoals het passen van zijn kostuum in Maaseik, staan in zijn geheugen gegrift. Het zijn herinneringen die samen een jaar vormen dat hij niet snel zal vergeten.
De carnavalsmicrobe doorgeven aan Cas en andere kinderen
Met de prinsenschool wilde Joshy meer doen dan alleen een leuke activiteit organiseren. Hij hoopt dat zijn prinsenjaar ook bij andere jonge Aalstenaars een vonk heeft doen overslaan en dat zij de ambitie ontwikkelen om ooit zelf prins Carnaval te worden.
Enkele maanden geleden werd al nagedacht over de invulling van het afscheidsbal. Daarbij ontstond het idee om de kinderen een centrale plaats te geven. Het Forum werd omgevormd tot een plek waar ze op een speelse manier konden ontdekken wat het betekent om prins Carnaval te zijn. “Zo probeer ik de carnavalskriebels wat door te geven aan de jeugd”, legt Joshy uit.
Bij zijn eigen zoontje Cas lijkt dat alvast gelukt. De kleine jongen kreeg het carnavalsgevoel van dichtbij mee en groeide het voorbije jaar op met een papa die in Aalst op handen werd gedragen. Of Cas later zelf ooit naar de prinsenscepter zal dingen, valt uiteraard nog af te wachten. Maar dat carnaval binnen het gezin De Troch een bijzondere plaats inneemt, staat buiten kijf.
Op weg naar een emotioneel afscheid
Terwijl de kinderen in het Forum hun opdrachten afwerkten en hun diploma in ontvangst namen, genoot Joshy van een van zijn laatste grote momenten als prins. Volgende week zaterdag volgt de officiële overdracht van de scepter aan Kenny of Timothy. Daarmee komt een einde aan een jaar vol optredens, ontmoetingen, feestelijkheden en emoties.
Voor Joshy en Marleen blijft vooral de rijkdom aan herinneringen over. Van de overweldigende ontlading tijdens de prinsenverkiezing tot de tranen bij de popverbranding: het waren momenten die het prinsenjaar een heel persoonlijke betekenis gaven. De prinsenschool vormde alvast een mooie afsluiter van een periode waarin Joshy niet alleen zijn eigen kinderdroom mocht beleven, maar ook anderen wilde inspireren om hun dromen na te jagen.
Zijn opvolger mag zich binnenkort opmaken voor een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van Aalst Carnaval. Voor Joshy, Marleen en Cas wordt het vooral nagenieten van een bijzonder jaar dat hen nog lang zal bijblijven.
