Voor de deur van frituur ’t Pleintje in Nieuwerkerken blinkt een felrode cabrio in de zon. Een MG B uit 1975. We weten meteen wat dat betekent: de zomer staat voor de deur. En sinds enkele jaren hoort daar in de Schoolstraat ook een flinke portie rock ’n roll bij. Terwijl de oldtimers zich binnenkort opnieuw verzamelen voor de Summer Rockaswing, maakt ook KVC Eendracht Nieuwerkerken zich klaar voor een bijzonder feestjaar. De club viert straks haar tachtigste verjaardag. Of zoals ze het in Nieuwerkerken zelf graag samenvatten: voetbal, friet en rock ’n roll.
Nog één jeugdtoernooi — de Kyle De Smet Cup — en het seizoen zit er opnieuw op voor KVC Eendracht Nieuwerkerken. Niet alleen de spelers kijken uit naar wat rust, ook de terreinen snakken naar een adempauze. In de gezellige kantine ontvangen ondervoorzitter Kristof Ceulemans en secretaris Gunther Plateau ons met zichtbaar trots. Zonder hen en een handvol geëngageerde vrijwilligers had er vandaag misschien helemaal geen voetbal meer bestaan in het dorp.
“Tweeënhalf jaar geleden legde het oude bestuur de boeken neer”, vertelt Kristof. “Met een groep ouders van de jeugdwerking hebben we toen beslist om de club niet verloren te laten gaan. Gunther en ik zijn geboren en getogen Nieuwerkerkenaren. We hebben hier zelf gevoetbald en wilden absoluut vermijden dat het verhaal hier zou stoppen.”
Maar nog voor het nieuwe bestuur goed en wel ingewerkt was, kreeg de club een stevige klap te verwerken. Letterlijk. In november 2023 richtte een zware storm grote schade aan aan de kantine. “Het dak lag er bijna volledig af”, zegt Gunther. “Ik denk dat we hier twee à drie weken onafgebroken bezig zijn geweest. De accommodatie was toen nog eigendom van de stad. Er waren plannen voor een kunstgrasveld en een hockeyterrein, maar uiteindelijk gingen die niet door. Daarom hebben we beslist om de infrastructuur terug te kopen van de stad.”
Daarna begon een ware heropbouw. Niet alleen van het gebouw, maar van de hele vereniging. “Ook de jeugdwerking was bijna volledig verdwenen”, vertelt Kristof. “Ondertussen hebben we alweer tien jeugdploegen en volgend seizoen komt daar nog een elfde ploeg bij. We werken stap voor stap verder aan de accommodatie en investeren binnenkort ook in nieuwe terreinverlichting. Zo kunnen we in de toekomst ook wedstrijden op zaterdagavond organiseren. Alles gebeurt doordacht, met de steun van sponsors en vrijwilligers. We willen vooral een gezonde club blijven.”
“Hier stonden ooit 800 supporters”
Aan de toog schuift ook clubicoon Luc Standaert aan. De 65-jarige Nieuwerkerkenaar speelde zelf liefst 24 jaar voor de club en kent de geschiedenis als geen ander.
“De club werd oorspronkelijk opgericht aan de Kerkveldweg”, vertelt hij. “Later verhuisde men naar de Dries en ook in de Bredeweg werd nog gevoetbald. Op deze locatie speelt de club sinds het seizoen 1972-1973.”
Luc zag de gloriedagen van dichtbij. “Nieuwerkerken speelt al jaren in vierde provinciale, maar ooit hebben we zelfs één seizoen in eerste provinciale gespeeld. Ik herinner me nog de grote derby’s tegen FC Edixvelde, VC Ede uit Haaltert en FC Mere. Hier stonden soms 600 tot 800 toeschouwers langs het terrein. Dat waren ongelooflijke tijden.”
En de club schreef zelfs een klein stukje provinciale voetbalgeschiedenis. “Halfweg de jaren zeventig hadden wij hier als eerste provinciale club loges boven de kantine”, glimlacht Luc. “Met stoelen en zeteltjes. Dat was toen echt uniek.”
Eind augustus plant KVC Eendracht Nieuwerkerken festiviteiten rond het tachtigjarig bestaan van de club, maar eerst mag het dorp zich opmaken voor een ander groot evenement: de Summer Rockaswing.
Van stortplaats tot rockabillyfeest
Dat evenement is ondertussen uitgegroeid tot een vaste waarde in de streek. Luc Standaert organiseert het samen met de vzw Feestcomité Nieuwerkerken en medeorganisator Dirk Van den Berghe.
“Dit jaar zijn we al aan onze zevende editie toe”, vertelt Luc trots. “Dirk en ik bezochten vroeger vaak oldtimermeetings en dan zeiden we dikwijls tegen elkaar: dit kunnen wij beter.”
Op zondag 28 juni verandert het plein naast de frituur opnieuw in een kleurrijk decor vol bolletjesjurken, blue suede shoes en blinkende oldtimers. “Oudere inwoners weten nog dat hier vroeger het stort van Nieuwerkerken lag”, lacht Luc. “Vandaag is het een ideale evenementenlocatie geworden. We hebben plaats voor een podium, optredens, een retromarkt en ongeveer driehonderd oldtimers. Ook de voetbalclub helpt mee door haar B-terrein ter beschikking te stellen.”
De organisatoren trekken resoluut de kaart van de nostalgie. “We vragen bezoekers om zich in typische jaren vijftig rockabillystijl te kleden. Bovendien kan je jezelf hier ook volledig in die sfeer onderdompelen: er is een barbier, een tatoeëerder, een schminkster… En de toegang is volledig gratis.”
Van rechtbank naar frituur
Midden in al die bedrijvigheid beleven Jonathan Baeyens en zijn vriendin Atittaya ‘Ati’ De Dier ondertussen hun eerste grote zomer als uitbaters van frituur ’t Pleintje. Sinds oktober namen zij de bekende frituur over van Filip en Mieke. Een opvallende carrièreswitch, want beiden kwamen uit een totaal andere sector.
“Ik werkte vroeger als griffier bij de rechtbank”, vertelt Ati. “Jonathan geeft wetenschappen aan het Atheneum. Daarnaast hielpen we af en toe mee in een frituur en dat begon steeds meer te kriebelen. We droomden van een eigen zaak. Toen we lazen dat deze frituur werd overgelaten, hebben we onze kans gegrepen.”
Ati liet uiteindelijk haar job bij Justitie achter zich. Jonathan combineert het lesgeven nog steeds met het frituurleven.
“We zijn open van donderdag tot zondag”, vertelt hij. “Zo blijft het haalbaar in combinatie met de opvoeding van ons dochtertje Eloïse.”
De frituur onderscheidt zich bovendien met een opvallend systeem: klanten kunnen hun bestelling afhalen via een drive-in. “Dat systeem bestond al bij de vorige eigenaars”, legt Jonathan uit. “Tijdens de coronaperiode mocht er hier niet met grote groepen worden aangeschoven, dus werd die drive-in ingevoerd. Vandaag is dat helemaal ingeburgerd. Mensen zijn er heel tevreden over, al kan je uiteraard nog altijd gewoon te voet langskomen.”
Ondertussen kennen Jonathan en Ati ook alle specialiteiten van het huis. “Een Bartje Pikant of een Glenneke? Dat zijn hier bekende speciallekes”, glimlacht Jonathan. “Dat zijn recepten die genoemd werden naar klanten die ze voor het eerst bestelden.”
En hoewel het leven achter de friteuse soms stevig kan doorwegen, genieten beiden zichtbaar van hun nieuwe avontuur. “Ik doe mijn job als leerkracht nog altijd heel graag”, besluit Jonathan. “Maar hier leer je de mensen op een andere manier kennen. In een frituur zie je vooral gelukkige mensen. Iedereen komt hier met een goed gevoel binnen.”
Bron: Stad Aalst.
