Amper vijftien lentes jong, maar Lars Villers uit Denderleeuw bewijst nu al dat hij over uitzonderlijk wielertalent beschikt. De jonge renner, die voor het seizoen 2026 de overstap maakte naar het gerenommeerde Crabbé-Dstny, heeft zich in korte tijd ontpopt tot één van de opvallendste eerstejaars nieuwelingen van het land. Met sterke prestaties tussen oudere tweedejaars, een indrukwekkende progressiecurve én een kersverse provinciale titel tijdrijden op zak, werkt Villers met veel ambitie en nuchterheid aan zijn toekomst.
Dat Lars het fietsen niet van vreemden heeft, mag letterlijk genomen worden. Wielrennen zit in de familie en thuis kreeg hij de liefde voor de sport met de paplepel mee. “Mijn vader heeft ook altijd gekoerst”, vertelt Villers. “Hij helpt mij wel om mijn droom te proberen bereiken.”
Meteen indruk maken bij Crabbé-Dstny
Toen Villers afgelopen winter de overstap maakte naar Crabbé-Dstny, sprak hij meteen duidelijke ambities uit. Als eerstejaars nieuweling wilde hij zich niet zomaar aanpassen aan het niveau, maar meteen de strijd aangaan met de oudere tweedejaars. Een gedurfde doelstelling, maar eentje die hij ondertussen meer dan waarmaakt.
“Dat gaat beter dan ik verwacht had”, zegt hij eerlijk. “Mijn uitslagen zijn goed en ik kan toch goed meedoen met de beste tweedejaars. Ik ben dus zeker wel tevreden.” Voor een renner van zijn leeftijd is dat geen evidentie. Vaak hebben tweedejaars fysiek en tactisch een streepje voor, maar Villers toont week na week dat hij al bijzonder ver staat in zijn ontwikkeling.
Sterker worden tussen de besten
Binnen Crabbé-Dstny wordt er sterk ingezet op begeleiding en interne groei. Voor Villers is de aanwezigheid van ervaren ploegmaats een enorme meerwaarde gebleken. “Op stage hebben twee van de beste tweedejaars mij sterker gemaakt door samen testen te doen”, vertelt hij trots.
De sfeer binnen de ploeg is competitief, maar op een gezonde manier. Iedereen daagt elkaar uit en stuwt elkaar naar een hoger niveau. “Elkaar plagen zou ik het niet durven noemen”, lacht Villers. “Het is gewoon tegen elkaar proberen koersen. Kleine zaken. Wie het eerst boven is. Dat soort dingen.”
Dat groepsgevoel vertaalt zich ook in de koers. Onlangs zette Crabbé-Dstny nog een collectieve topprestatie neer in Lierde, waar het team tweede, derde en vierde werd. “We wachten toch op een overwinning, dus de sfeer kan altijd beter”, glimlacht hij. “Maar in principe zijn we meestal tevreden. De ploeg is ook heel erg bezig met de organisatie.”
Vorm groeit koers na koers
Wie Villers de voorbije weken aan het werk zag, merkt duidelijk dat zijn vorm in stijgende lijn gaat. Hij reed recent nog een sterke wedstrijd waarin hij na een lange vlucht alsnog vijfde werd in de sprint. “Het betert koers per koers”, zegt hij. “Ik hoop dat het nog een tikkeltje beter kan, dat ik misschien nog een paar overwinningen kan pakken.”
Dat klinkt ambitieus, maar niet onrealistisch. Bij de aspiranten stond Villers al bekend als veelwinnaar, en ook bij de nieuwelingen toont hij dat hij meer is dan zomaar een talentvolle overstapper.
Provinciale titel tijdrijden als bevestiging
Zijn uitstekende conditie nam Villers mee naar het provinciaal kampioenschap tijdrijden, waar hij als één van de favorieten aan de start verscheen. Het parcours vroeg om complete rennersbenen en lag hem bijzonder goed. “Het was wel redelijk uitdagend, met twee stevige klimmetjes”, analyseert hij. “Het was een relatief korte tijdrit, dus het was direct van in het begin alles geven.”
De concurrentie was niet min. Oost-Vlaanderen beschikt volgens Villers over een bijzonder sterke lichting eerstejaars nieuwelingen. “Bij de eerstejaars heeft onze provincie misschien wel de sterkste lichting. In Wallonië heb je wel nog Eliot Siegers en Jules Mathieux die echt goed zijn.” Toch koos Villers voor een eenvoudige maar doeltreffende aanpak. “Lastig is het sowieso, maar voor mij maakt het niet echt veel verschil dat het bergop is of niet. Ik heb gewoon gereden en niet nagedacht, zoals ik altijd doe. Dat is de beste optie voor mij.”
Die mentaliteit bracht hem goud op. Villers kroonde zich overtuigend tot provinciaal kampioen. “Aan de ene kant had ik het al een klein beetje verwacht als ik de vorige tijdrit zag. Op de tweede van gisteren, Lex Lambrecht, had ik al 25 seconden voorsprong. Maar je moet het natuurlijk nog altijd doen.” Toch bleef er spanning tot het einde.
“Eén van de andere favorieten, Mats Becqué, kon ik vooraf moeilijk inschatten. Daarom is die titel ook een opluchting en een belangrijke bevestiging van mijn kunnen als eerstejaars tussen de gevestigde waarden. Het bewijst dat mijn veelzijdigheid een belangrijk wapen is.”
Geen specialisatie, wel brede ontwikkeling
Ondanks zijn jonge leeftijd beseft Villers dat zijn carrière nog volop in opbouw is. Specialiseren is voorlopig niet aan de orde. “Dat is sowieso belangrijk. Je moet als coureur op deze leeftijd eigenlijk zo goed als alles kunnen, want als je later iets wilt bereiken, moet je overal toch een beetje je streng kunnen trekken.”
Bij Crabbé-Dstny wordt die filosofie volledig gevolgd. Villers werkt met een persoonlijke trainer en krijgt een doordacht programma op maat. “Ze maken mijn trainingen op en dat is eigenlijk wel veel variatie. Elke week is gericht op de koers die eraan komt. Dat verloopt allemaal perfect.”
Het grotere doel van het project is duidelijk: jongeren klaarstomen voor een mogelijke stap richting het developmentteam van Alpecin-Premier Tech, waarmee Crabbé-Dstny samenwerkt, en op termijn misschien zelfs de profploeg. “Ze proberen ons nu nog rustig te houden, zodat we elk jaar kunnen verbeteren. Voeding is nu nog niet zo belangrijk. Ze willen zo veel mogelijk marge hebben richting later, zodat we nog veel kunnen verbeteren.”
Dromen van Roubaix en klassiek werk
Dat Villers een toekomst ziet in het klassieke werk, hoeft niet te verbazen. Een eerdere overwinning in een mini-versie van Parijs-Roubaix maakte veel indruk op hem. “Ja, de laatste dertig kilometer was dat toen, met al die lastige stroken.” De echte Helleklassieker prijkt dan ook hoog op zijn verlanglijstje. “Dat zou sowieso heel mooi zijn.”
Of hij zichzelf eerder als ronderenner of klassiek coureur ziet? Daar twijfelt hij niet lang over. “Ik denk toch dat ik richting het klassieke type ga. Met mijn bouw, ik ben iets steviger gebouwd, is dat denk ik wel logisch.”
Nu wacht het BK tijdrijden in Maarkedal
De komende dagen worden bijzonder belangrijk voor de jonge Oost-Vlaming. Overmorgen staat hij aan de start van het Belgisch kampioenschap tijdrijden in Maarkedal. Daar wil hij zich meten met de nationale top en mikt hij voorzichtig op een podiumplaats.
“Het BK tijdrijden wordt natuurlijk een heel hoog niveau, maar ik kijk er enorm naar uit”, zegt Villers. “Ik hoop vooral een sterke tijdrit te rijden en mezelf te tonen. Als alles perfect loopt, droom ik wel van een podiumplaats. En stiekem droom je altijd van die trui.”
Daarna meteen naar het PK op de weg in Munte
Twee dagen later volgt al een nieuwe grote afspraak: het provinciaal kampioenschap op de weg voor nieuwelingen in Munte. Daar lonkt zelfs een unieke dubbelslag: provinciaal kampioen tijdrijden én provinciaal kampioen op de weg worden. “Het parcours in Munte is wel een parcours dat mij ligt”, vertelt Villers. “Ik ben trouwens al op verkenning geweest en ik vind het een mooi parcours.”
Maar hij beseft ook dat kampioenschappen altijd onvoorspelbaar zijn. “Natuurlijk is een kampioenschap altijd wel een speciale wedstrijd. Op zo’n dag kan plots iedereen kandidaat zijn om kampioen te worden.” Toch trekt hij met vertrouwen naar Munte. “Ik hoop dat ik kan genieten van een superdag en goede benen heb. Als alles meezit, hoop ik ook op de weg provinciaal kampioen te worden.”
Een naam om te onthouden
Lars Villers staat nog maar aan het begin van zijn wielerverhaal, maar wat hij nu al laat zien, belooft veel voor de toekomst. Talent, werkkracht, koersinzicht en een opvallende nuchterheid vormen een sterke combinatie. De provinciale tijdrittitel is geen eindpunt, maar een eerste grote mijlpaal.
Met het BK tijdrijden en het PK op de weg voor de deur krijgt Villers meteen nieuwe kansen om zich in de kijker te rijden. Eén ding lijkt nu al zeker: in Denderleeuw groeit een renner om in de gaten te houden.
