Wat ooit begon als een spontaan idee tijdens een late avond in het jeugdhuis, groeide uit tot een vaste waarde in Oordegem. Jammer genoeg valt na drie decennia definitief het doek voor VZW Toneelkring VLOT. Jaar na jaar lokten ze honderden toeschouwers, maar nu komt er abrupt een einde aan die traditie. Hun vertrouwde speelzaal, de Sint-Martinuszaal, werd verkocht en zal een andere bestemming krijgen. Doordat er geen alternatieven zijn, verliest het gezelschap na dertig jaar zijn podium.
Dertig jaar toneel
Toneelkring VLOT ontstond exact dertig jaar geleden, in 1996. Voorzitter Piet Francois vertelt hoe het allemaal begon vanuit een eenvoudig idee: “We waren met een kleine groep en vroegen ons af waarom we geen toneel zouden spelen in onze eigen gemeente. Met maar liefst 500 bezoekers tijdens de eerste editie bleek het initiatief meteen een schot in de roos. In de jaren die volgden groeide het aantal toeschouwers verder tot wel 1200 à 1300 per productie. Daarmee reikte de uitstraling van de toneelkring verder dan de dorpsgrenzen. Niet alleen inwoners van Oordegem vonden hun weg naar de voorstellingen, ook bezoekers uit omliggende gemeenten en steden zoals Gent zakten af om het gezelschap aan het werk te zien.”
De kracht van VLOT lag in hun herkenbare stijl: toneel met een nadruk op humor en satire, gebracht “van mensen, voor mensen”. Die aanpak wist drie decennia lang een breed publiek te bekoren en zorgde voor een vaste plaats op de culturele kalender.
Geen alternatief
Ondanks dat succes ziet het gezelschap zich nu genoodzaakt te stoppen. De verkoop van de Sint-Martinuszaal betekent een zware klap. Volgens de voorzitter bood de zaal een uitzonderlijke luxe: repetities konden maanden op voorhand plaatsvinden en het decor werd al vanaf oktober opgebouwd en voortdurend verfijnd.
“We speelden eigenlijk twee maanden in ons decor,” klinkt het. Die werkwijze gaf de acteurs de kans om volledig in hun rol te groeien en zorgde voor kwalitatieve producties. Daarnaast hield de groep jarenlang vast aan één belangrijk principe: het toneel moest in Oordegem blijven. Net daar wringt nu het schoentje. Een gelijkwaardig alternatief dat dezelfde mogelijkheden biedt, is er niet. Daardoor ziet de vereniging geen andere optie dan te stoppen.
“Zeg nooit nooit”
Toch betekent dit niet noodzakelijk het definitieve einde van alles. “Wij hebben momenteel nog een kleine oorlogskas,” vertelt voorzitter Piet. “Het staat voor iedereen vrij die zich geroepen voelt er iets mee te doen. We hopen dat eventueel de jongere generatie dat zou willen gebruiken om het verder te zetten.” De woorden klinken voorzichtig hoopvol. “Zeg nooit nooit,” voegt hij er nog aan toe. Het zaadje voor een mogelijke herstart blijft dus aanwezig, al is het voorlopig toekomstmuziek.
Afscheid zonder conflict
Het afscheid gaat gepaard met gemengde gevoelens. Enerzijds is er het verdriet om het einde van een lange en mooie traditie, anderzijds overheerst ook tevredenheid en trots. De groep stopt zonder interne conflicten en blijft hecht.
“We zijn nog altijd even goede vrienden als dertig jaar geleden,” aldus de voorzitter. Na 30 jaar “veel leute op toneel” rest vooral dankbaarheid tegenover het trouwe publiek dat de voorstellingen jaar na jaar mogelijk maakte. Of het doek ooit opnieuw zal opgaan in Oordegem, blijft voorlopig onzeker. Maar één ding staat vast: de herinnering aan drie decennia toneel plezier zal nog lang blijven nazinderen in het dorp en ver daarbuiten.
