Deze namiddag werd het landelijke Vlierzele opnieuw ondergedompeld in een sfeer van devotie, geschiedenis en gemeenschapszin. Voor de 143ste keer trok het houten beeld van Sint-Fledericus, de patroonheilige van het dorp, in een eerbiedige stoet door de velden en straten van Vlierzele en de omliggende gehuchten. De ommegang is één van de oudste en meest karaktervolle rondgangen van de regio, en werd dit jaar – ondanks een aarzelende start – opnieuw een warme en verbindende dag voor jong en oud.
Regen bij de start, zonneschijn bij de intocht.
De dag begon met een grijze hemel en lichte regenval, wat bij de deelnemers voor enige bezorgdheid zorgde. De eerste druppels vielen nog voor de start aan de parochiekerk van Vlierzele, waar deelnemers zich vanaf 14u00 verzamelden. Sommigen hielden zich schuil onder paraplu’s of onder de beschutting van hun huifkar, terwijl paarden en tractoren langzaam werden opgesteld.
Maar de weergoden toonden zich genadig: naarmate de stoet vorderde, brak het wolkendek open en kwam de zon tevoorschijn. Het werd een bijna symbolisch verloop – alsof Sint-Fledericus zelf de zegen over de dag bracht. De opklaringen gaven het groene landschap een warme gloed, en het zachte zonlicht maakte de rondgang des te fotogenieker en sfeervoller.
Een ommegang die meer is dan folklore.
Hoewel Sint-Fledericus nooit officieel heilig werd verklaard door Rome, leeft zijn verering al eeuwen voort in het hart van Vlierzele. Hij wordt aangeroepen tegen doofheid, oorpijn en bloedige verwondingen, en geniet in de streek een bijna mythische status. Voor velen is de jaarlijkse ommegang meer dan traditie of folklore: het is een moment van bezinning, een levende band met het verleden, en een gelegenheid tot samenzijn in het hier en nu.
Vernieuwing en traditie hand in hand.
Waar vroeger uitsluitend ruiters en koetsiers deelnamen, koos de organisatie – de Landelijke Gilde van Vlierzele – er dit jaar voor om ook huifkarren en oldtimer-tractoren toe te laten. Dit niet alleen om het deelnemersveld uit te breiden, maar ook om jongere generaties aan te spreken. De vernieuwing werd zichtbaar gewaardeerd door toeschouwers langs het parcours: de kleurrijke mengeling van traditie en vernieuwing gaf de stoet een levendige uitstraling.
Het beeld van Sint-Fledericus, uit hout gesneden en op authentieke wijze gekleed, werd voortgetrokken door een krachtig boerenpaard. De vroegere voetgangers konden dit jaar voor het eerst meerijden in huifkarren, wat het evenement toegankelijker maakte voor ouderen en minder mobiele deelnemers.
De ommegang vertrok om 14u30 van aan de kerk en legde een ongeveer elf kilometer lang parcours af doorheen de landelijke omgeving van Vlierzele, Letterhoutem, Bavegem en opnieuw terug. De route werd dit jaar verlengd en licht gewijzigd, zodat enkele minder bekende, maar schilderachtige wegen in het Houtemse landschap konden worden aangedaan.
Haltes vol symboliek en gebed.
Op drie zorgvuldig gekozen plaatsen hield de stoet halt voor een kort bezinningsmoment en dit aan de kapel van Sint-Fledericus, bij het kapelletje van Onze-Lieve-Vrouw in Uilebroek en aan de Sint-Jozefkapel in de Oordegemstraat.
Daar werd kort gebeden, en klonken eenvoudige maar oprechte lofzangen. Het bracht rust en bezieling in de ommegang en benadrukte nogmaals dat deze rondgang in de eerste plaats een spiritueel moment is.
Hoogtepunt: de zegening met de relikwie.
Terug aangekomen aan de kerk wachtte het traditionele hoogtepunt van de dag: de zegening met de relikwie van Sint-Fledericus. In een ingetogen ceremonie werden niet alleen de dieren, maar ook hun menners en ruiters gezegend. Padre Johan Van Den Eeckhout ging de regening voor en raakte de aanwezigen aan met de relikwie, onder aandachtig oog van tientallen toeschouwers.
Voor velen is dit een van de meest aangrijpende momenten van het dorpsjaar. Een moment waarop gelovigen hoop en bescherming vragen, maar ook ongelovigen stilstaan bij de kracht van gemeenschap en gedeeld erfgoed.
Een voorzichtige heropleving na moeilijk jaar.
Na het historisch lage deelnemersaantal van vorig jaar, stond deze 143ste editie in het teken van herstel en heropleving. De Landelijke Gilde zette dit jaar sterker dan ooit in op publiekswerving, onder meer via sociale media, persoonlijk gerichte uitnodigingen én door samenwerking met verenigingen in omliggende gemeenten.
Die inspanningen wierpen hun vruchten af: het deelnemersaantal was opnieuw hoopgevend, en ook langs het parcours stonden heel wat nieuwsgierige toeschouwers. De mix van jong en oud gaf aan dat deze traditie opnieuw wortel schiet in het heden.
“Toegegeven, het is elk jaar zoeken naar voldoende ruiters, vrijwilligers en paarden,” aldus een lid van de organisatie. “Maar wat we vandaag zagen, bewijst dat er nog draagvlak is. Zolang er mensen zijn die hier energie in steken, zal Sint-Fledericus door onze straten blijven rijden.”
Slotfeest in De Kring.
De ommegang werd in stijl afgesloten in buurthuis De Kring, waar de traditionele tombola plaatsvond. In een ontspannen en vrolijke sfeer werden mooie prijzen uitgedeeld, variërend van streekproducten tot waardebonnen. Ondertussen werd er geklonken met lokale bieren, koffie geschonken en verse boterhammen met kop of gehakt verdeeld.
De ommegang van Sint-Fledericus is meer dan een optocht: het is een levend erfgoed, dat bewijst dat traditie en vernieuwing hand in hand kunnen gaan. En dat – zelfs als de regen het begin kleurt – de zon altijd weer kan doorbreken, letterlijk én figuurlijk.
