Belgisch kampioen Elias Van Breussegem blijft indruk maken. In Sint-Lievens-Houtem behaalde hij zijn 19de overwinning van het seizoen. Het werd een zware, maar succesvolle koers waarin Van Breussegem nog maar eens bewees waarom hij de man in vorm is.
“Ik keek wel uit naar de wedstrijd in Sint-Lievens-Houtem omdat het terug op het parcours was zoals vroeger, en ik daar in het verleden al twee keer wist te winnen. Het lastige oplopende stuk + de beklimming van de Baletberg net er achter is iets wat mij normaal gezien wel moet liggen. De wind zat op kop op de klim en het stuk er voor, dus was het wel moeilijk verschil te maken,” vertelt Van Breussegem.
“In de 3de of 4de ronde was ik al vol aan het mee koersen omdat ik dacht dat het al zou gebeuren, maar al snel had ik door dat het niet ging lukken en mijn eigen aan het kapot rijden was. De koers viel nooit stil en dus liepen de koplopers ook niet echt ver weg. Toen er nieuwe renners naar voor reden wist ik wel dat het alle hens aan dek was en dat ik ging moeten reageren of de koers was gedaan.”
“Na een fantastische lead out van mijn ploegmaat Lance Decabooter, kon ik weg rijden samen met Sven Noels en Gil D’heygere boven op de Balet. Twee ronden abloc mogen achtervolgen en ongeveer anderhalve ronde voor het einde kwamen Noels en ik vooraan aansluiten. Tot mijn verbazing zat het peloton ook maar op 13 seconden, dus mocht er geen twijfel komen en moesten we blijven door rijden.”
“Uiteindelijk begonnen we toch wat naar mekaar te kijken en als ik merkte dat ik nog wat over had, besliste ik om op het eerste oplopende stuk al vol aan te vallen en alles of niks te spelen. Gelukkig werkten de benen mee en had ik nog de power. Ik kon de laatste halve ronde solo naar de finish rijden. Op het einde kwam het peloton wel nog heel dicht, mede door de afdaling waar je in groep een pak sneller naar beneden reed tegenover een renner alleen.”
Een seizoen boven de verwachtingen.
“Dat ik 19 overwinningen behaal steekt weer boven alle verwachtingen uit, voor mezelf en ik denk ook voor de mensen rondom mij en de ploeg. Het is echt niet evident om bijna altijd solo binnen te komen, zeker met de BK-trui aan waar iedereen toch vaak naar zit te kijken. Met de 20 overwinningen halen dit jaar ben ik niet bezig. Ik probeer elke koers te presteren en een prijs te rijden. Dat het nu al het 3de jaar op rij is dat ik koersen weet te winnen is heel plezant en zo blijft het toch ook plezierig.”
“Ik zou graag nog een profkermiskoers winnen, want dat is het enige wat ik dit jaar nog ontbreek. Een gewone kermiskoers, kampioenschap, interclub, tijdrit en criterium heb ik al gewonnen dit jaar. In Berlare en Zwevezele was ik twee keer niet mee met de kop van de koers en speelde ik geen rol van betekenis. Ik ben dan ook twee keer afgestapt een paar ronden voor het einde.”
Vooruitblik.
“Ik rij nu nog de IC Ichtegem, profkermiskoers van Zele, profcriterium Oostrozebeke, criterium in Ninove en misschien de profs sluitingsprijs in Putte-Kapellen.”
De wintervoorbereiding kondigt zich ondertussen al aan. “De winter zal zoals elk jaar verlopen waarschijnlijk, met veel afzien op de rollen omdat het buiten al donker en koud is. Maar met de online platformen tegenwoordig is het al veel toffer om op de rollen te rijden tegenover vroeger, waar het dikwijls toch een mentale kwelling was.”
Feest in Munte.
En zoals traditie het wil, sluit Van Breussegem zijn seizoen feestelijk af. “5 december geef ik in café Sint Elooi in Munte weer een feestje voor het behalen van de titels en het mooie seizoen. Iedereen is welkom, persoonlijk uitnodigen doe ik niet want er is altijd wel iemand dat je vergeet. Er is een evenement ook aangemaakt op Facebook dat ik en supporters regelmatig eens delen, dus hopelijk mogen we weer veel volk verwachten. De voorbije 2 edities waren alleszins ook al in orde.”
Met 19 zeges, een Belgische kampioenentrui en nog enkele kansen op extra succes, kan Elias Van Breussegem terugkijken op een uitzonderlijk seizoen.
Junioren genoten van de nodige ervaring en mochten proeven van de hogere leeftijdscategorie.
Met de bedoeling jonge renners klaar te stomen voor de stap naar de beloften en elite zonder contract, mogen laatstejaarsjunioren aan het einde van het wielerseizoen tijdens de week al eens deelnemen aan die categorieën. Een prima initiatief, dat hen de kans geeft om op relatief veilige manier te wennen aan het hogere tempo, de langere afstanden en de grotere stressfactor van een peloton op niveau. Toch bleek dinsdagavond in Sint-Lievens-Houtem dat het systeem nog niet helemaal waterdicht is en zelfs voor discussie kan zorgen.
De opmerkelijke aanwezigheid van een eerstejaarsjunior.
De aanleiding was de deelname van de amper 17-jarige Mauro Keppens, nog maar eerstejaarsjunior bij JEGG-DJR Academy. Hoewel het systeem uitdrukkelijk bedoeld is voor laatstejaarsjuniores, stond Keppens toch aan de start. Dat zorgde meteen voor commotie langs het parcours.
“Reglementen zijn er om gerespecteerd te worden,” reageerde oud-renner Wim Vanhuffel, zelf vader van twee koersende zonen, tijdens de koers. “Keppens zou hier nooit mogen rijden. Wat als hij ten val komt? Gaat de verzekering dan tussenbeide komen? Dit is een gevaarlijk precedent. Gooi je een drinkbus in de verkeerde zone weg, dan krijg je een boete. Maar hier, door dit toe te laten, kleuren ze bij de bond ver buiten de lijntjes.”
Voor Keppens zelf leek er geen vuiltje aan de lucht. “Ik ben uit de buurt en pik graag deze wedstrijd mee,” vertelde hij na afloop. “Toen Elias Van Breussegem op de Balei de sprong naar de leiders inzette, was ik net niet mee. Uiteindelijk kreeg ik in de slotronde af te rekenen met een lekke band, waardoor mijn koers in mineur eindigde. Het is wel jammer dat er zoveel te doen was over mijn deelname. Ik heb gevraagd of het kon, en ik kreeg gewoon een rugnummer toegestopt.”
Opvallend: ondanks zijn jonge leeftijd reed Keppens een sterke koers en hield hij zich lang vooraan in het peloton. Zijn aanwezigheid maakte de discussie over het reglement echter des te gevoeliger.
Laatstejaarsjuniores proeven van het hogere niveau.
Los van het incident rond Keppens, ging het in Sint-Lievens-Houtem om de ervaring van de laatstejaarsjuniores die wel reglementair mochten deelnemen. Thor Felies uit Eksaarde (The Lead Out Cycling Academy), Senne Moortgat uit Borsbeke, Jules Lagaert uit Melle (Isorex Cycling Team) en Oskar De Meester uit Zonnegem (RE.V CT) waren de jongeren die het avontuur aandurfden.
“Deze opportuniteit kon ik niet laten liggen,” zei De Meester, die volgend seizoen overstapt naar DL Chemicals-Experza. “Het kan nooit slecht zijn om nu al eens te proeven van dit werk. Volgend jaar kom ik sowieso in dit soort wedstrijden terecht, dus ik ben blij dat ik de kans kreeg om de sfeer en de intensiteit al eens op te snuiven.”
Koersverloop en uitslagen.
De wedstrijd zelf kende een boeiende finale. Het was de ervaren Elias Van Breussegem die op de Balei zijn aanval plaatste en de koers uiteindelijk naar zich toetrok. Van Breussegem bewees nog maar eens zijn klasse en liet de jongeren zien hoe zwaar het niveau in deze categorie kan zijn.
Toch konden de juniores hun mannetje staan. Oskar De Meester finishte uiteindelijk als 26ste, Senne Moortgat werd 33ste en Thor Felies 43ste. Alle drie eindigden zij op amper drie seconden van winnaar Van Breussegem. Jules Lagaert kende minder geluk en werd 76ste en laatste, op vier minuten.
“Dit was een leuke ervaring,” blikte De Meester terug. “Het ging redelijk hard, maar ik ben nooit echt in de problemen gekomen. Of dit nu de perfecte voorbereiding was op La Philippe Gilbert dit weekend? Dat zal nog moeten blijken. Maar ik weet wel dat ik volgend jaar vaak dit soort wedstrijden zal rijden, en dan is het een voordeel dat ik er al eens van mocht proeven.”
Een bewogen avond.
Zo kende Sint-Lievens-Houtem een avond met twee gezichten. Enerzijds was er de terechte kritiek en discussie rond de deelname van eerstejaarsjunior Mauro Keppens, die duidelijk maakte dat de bond zijn reglementen moet verduidelijken en beter bewaken. Anderzijds was er ook de positieve insteek van het initiatief: de laatstejaarsjuniores die de kans kregen om in een groter en sterker peloton ervaring op te doen, en die daar veel uit kunnen leren voor hun overstap volgend seizoen.
Wat overheerst, is dat de stap naar de beloften en elite zonder contract geen sprong in het onbekende hoeft te zijn. Dankzij dit soort initiatieven kan de overgang voor jongeren beter voorbereid worden, al moet het systeem wel consequent en correct toegepast worden. Na een bewogen avondje in Sint-Lievens-Houtem blijft dus één conclusie overeind: ervaring opdoen is goud waard, maar duidelijkheid in de regels is minstens even belangrijk.
