De paasactie van het OCMW van Oosterzele krijgt dit jaar geen vervolg. Na een beperkte deelname vorig jaar besliste het lokaal bestuur om het initiatief stop te zetten. Toch klinkt er vanuit de oppositie kritiek op die beslissing. Volgens oppositieraadslid Aline Vermeulen (ZorgSaam) zegt de lage respons niet alles en kunnen er onderliggende drempels zijn die kwetsbare gezinnen tegenhielden om deel te nemen.
De actie, die vorig jaar op voorstel van ZorgSaam werd ingevoerd, gaf gezinnen de mogelijkheid om paaseieren aan te kopen en het kasticket nadien binnen te brengen bij het OCMW voor terugbetaling. Het initiatief moest gezinnen in een financieel kwetsbare situatie de kans geven om ook thuis een warme paastraditie te beleven.
Volgens schepen van Sociale Zaken Tania Vispoel (#pro9860) bleek de interesse echter bijzonder beperkt. “Slechts vijf gezinnen deden mee aan de actie en dat weegt niet op tegen het vele werk dat onze medewerkers hierin investeerden, zoals het versturen van brieven en de administratieve opvolging. Het is dus duidelijk geen initiatief dat echt leeft bij onze doelgroep”, stelt Vispoel.
De schepen wijst erop dat andere initiatieven wél op meer succes kunnen rekenen. Zo blijft de Sinterklaasactie populair, waarbij gezinnen grotere cadeaus kunnen aankopen met ondersteuning van het OCMW. Daarnaast benadrukt Vispoel dat de gemeente blijft inzetten op financiële steun voor socio-culturele activiteiten, ondanks het wegvallen van subsidies vanuit de hogere overheid. “We kiezen er bewust voor om deze bijdrage verder te zetten en ondersteunen bovendien tal van paasactiviteiten in Oosterzele om gezinnen naar buiten te brengen en te laten deelnemen aan het lokale aanbod”, klinkt het.
Toch plaatst Aline Vermeulen kanttekeningen bij de interpretatie van de lage deelnamecijfers. “Het lijkt misschien een duidelijk signaal, maar in werkelijkheid zegt dit weinig over de echte noden van gezinnen in kwetsbare situaties. Integendeel, het kan erop wijzen dat de manier waarop de actie georganiseerd werd, drempels bevatte”, aldus Vermeulen.
Ze wijst onder meer op de administratieve last die met de actie gepaard ging. “Voor veel gezinnen is het bijhouden en indienen van kastickets geen evidentie. Zelfs kleine administratieve procedures kunnen een grote hindernis vormen. Dat mogen we niet onderschatten.”
Volgens Vermeulen kunnen andere initiatieven de waarde van een gerichte paasactie bovendien niet volledig vervangen. “Voor een kind dat opgroeit in armoede betekent een klein paascadeautje veel meer dan zomaar iets materieels. Het is een teken van aandacht, warmte en erkenning, en dat binnen de eigen thuisomgeving. Dat soort momenten zijn van onschatbare waarde.”
De discussie rond de geschrapte paasactie legt daarmee een breder spanningsveld bloot: hoe bereik je als lokaal bestuur effectief de meest kwetsbare gezinnen, zonder hen af te schrikken met administratieve drempels? Het debat lijkt in Oosterzele alvast nog niet ten einde.
