Nieuwerkerkenaar Kiany De Paepe (19) is bezig aan een seizoen dat zijn stoutste verwachtingen overtreft. De renner van VDM-Trawobo Cycling Team had vooraf gehoopt op een podiumplaats en misschien wel een eerste overwinning, maar inmiddels staat de teller al op vier zeges. Vooral zijn overwinning in de finalerit van de Ronde van Oost-Vlaanderen in Wetteren kreeg een bijzondere betekenis. De Paepe bewees er niet alleen dat hij over een bijzonder snelle sprint beschikt, maar ook dat hij als ploegspeler zijn verantwoordelijkheid kan nemen. “Een overwinning die ik zeker aan de ploeg te danken heb”, klinkt het.
Voor Kiany De Paepe begon het seizoen alvast veelbelovend. De 19-jarige renner uit Nieuwerkerken liet al vroeg zien dat hij meer in zijn mars heeft dan alleen een snelle sprint. Een vijfde plaats in de GP Vermarck betekende een belangrijke opsteker en bevestigde dat hij zich steeds nadrukkelijker tussen de betere renners kan mengen.
“De start van het nieuwe seizoen was heel goed”, blikt De Paepe terug. “Mijn vijfde plaats in de GP Vermarck was wel een opsteker. Zoals elk seizoen ben ik van half juni tot eind juli wat minder. Dat is eigenlijk al zo sinds de miniemen. Een echte oorzaak hebben we daar nog steeds niet voor gevonden. Maar verder kan ik toch al mee de wedstrijd maken. Ik reken dus niet alleen op mijn sprint.”
Dat laatste is belangrijk in de ontwikkeling van de jonge renner. De Paepe heeft ondertussen een reputatie opgebouwd als een renner met een bijzonder snelle eindspurt, maar hij wil absoluut niet het etiket dragen van een coureur die zich een hele wedstrijd verschuilt om vervolgens in de laatste honderden meters toe te slaan.
Zijn resultaten bevestigen dat ook. Naast zijn vijfde plaats in de GP Vermarck behaalde hij onder meer een tweede plaats in Puivelde, een derde plaats in het criterium van Lede, een tiende plaats in de Schaal Schoeters, een elfde plaats in de Kersenronde en een veertiende plaats in de UCI-wedstrijd Omloop van het Waasland.
“Dat had ik zeker niet verwacht”, geeft hij toe. “Ik had gehoopt om eens een podiumplaats te behalen en misschien ook eens een wedstrijd te winnen. Dat er ondertussen vier overwinningen op mijn naam staan, had ik vooraf zeker niet gedacht.”
Combinatie van werken en wielrennen
De prestaties van De Paepe krijgen nog meer betekenis omdat wielrennen voor hem niet zijn enige bezigheid is. Sinds vorig jaar werkt hij voltijds in een drukkerij. Dat betekent dat hij zijn wielercarrière moet combineren met een volledige job in ploegen.
Dat vraagt de nodige flexibiliteit en vooral een goede afstemming tussen arbeid, training en herstel. “Ik werk sinds vorig jaar fulltime in een drukkerij. Dat is in ploegen en dan is het toch afwachten hoe je lichaam gaat reageren op de combinatie van werken en trainen. Het is soms niet gemakkelijk”, vertelt hij.
Gelukkig staat De Paepe er naar eigen zeggen niet alleen voor. Hij kan rekenen op trainer Kjell De Potter, die de trainingsbelasting afstemt op de omstandigheden. “Gelukkig kan ik rekenen op mijn trainer Kjell De Potter. Hij houdt daar rekening mee. Als je in ploegen werkt, weet je niet altijd hoe je lichaam gaat reageren. De ene week kan je beter recupereren dan de andere. Daar moeten we rekening mee houden in de trainingen.”
Het maakt duidelijk dat de vier overwinningen niet zomaar uit de lucht zijn komen vallen. De jonge renner bouwt stap voor stap aan zijn ontwikkeling, terwijl hij tegelijkertijd moet leren omgaan met een combinatie die voor veel jonge renners allesbehalve evident is: overdag of in ploegen werken en daarnaast op een zo professioneel mogelijke manier trainen en koersen.
Vier overwinningen, elk met hun eigen verhaal
Ondertussen is de teller opgelopen tot vier zeges. Waar De Paepe aanvankelijk al bijzonder tevreden zou zijn geweest met één overwinning, kijkt hij nu enigszins verbaasd terug op zijn seizoen. “Ik was al blij dat ik eerst eentje had gewonnen. Nu ben ik verrast dat er ondertussen vier overwinningen op mijn naam staan. Elke overwinning is speciaal, maar die in Wetteren tijdens de Ronde van Oost-Vlaanderen steekt er toch bovenuit.”
Die overwinning kwam er na een bijzonder bewogen vijfdaagse wedstrijd waarin De Paepe aanvankelijk helemaal niet voor zijn eigen kansen hoefde te rijden. Zijn ploegmaat Quinten De Buysser droeg immers de groene trui en binnen VDM-Trawobo stond het ploegbelang voorop. De Paepe speelde daarin een belangrijke rol.
Van valpartij naar ploegendienst
De Ronde van Oost-Vlaanderen begon voor De Paepe nochtans niet bepaald ideaal. Tijdens de eerste rit in Kruishoutem kwam hij op amper 500 meter van de aankomst ten val. “Ik ben daar op 500 meter van de aankomst gevallen, met als gevolg een gekneusde elleboog.”
Daardoor veranderde zijn rol binnen de ploeg meteen. In plaats van zelf volop voor een goed klassement of een ritzege te gaan, werd het zaak om de volgende dagen ploegmaat Quinten De Buysser zo goed mogelijk te ondersteunen. “Mijn taak was dus om de volgende dagen in functie van mijn ploegmaat Quinten De Buysser te rijden omdat hij de groene trui had. Dat was ook zo tijdens de laatste wedstrijd in Wetteren.”
De ploeg maakte er een duidelijke opdracht van om de groene trui veilig te stellen. Pas wanneer die missie voldoende onder controle was, konden andere ploegmaats eventueel hun eigen kans gaan. “We hebben daar eerst gezorgd dat Quinten toch wat zeker was dat die trui binnen was.”
De De Paepe die vervolgens de finale inging, voelde zich bovendien uitstekend. “Ik voelde mij de hele wedstrijd heel goed. Bij het ingaan van de laatste ronde was alles nog samen en leek het dus een massasprint te worden.”
Vijf VDM-renners vooraan
Wat vervolgens gebeurde, was een perfect voorbeeld van ploegentactiek. VDM-Trawobo nam de wedstrijd in handen en zorgde ervoor dat het peloton samen bleef. De bedoeling was in eerste instantie duidelijk: Quinten De Buysser moest de kans krijgen om de nodige punten voor de groene trui te verzamelen.
“Met de ganse ploeg hebben we gereden om alles samen te houden zodat Quinten nog kon sprinten voor de laatste nodige punten.” De ploeg was in de finale bovendien bijzonder sterk vertegenwoordigd. Op amper één kilometer van de aankomst zaten maar liefst vijf renners van VDM-Trawobo vooraan. “We zaten nog met vijf renners van VDM vooraan in de laatste kilometer.”
En toen ontstond er een klassiek sprintscenario. Iedereen keek naar iedereen. Niemand wilde te vroeg aangaan. De renners bleven wachten op het juiste moment. Tot De Paepe besloot dat wachten geen optie meer was. “Iedereen bleef maar wachten om de sprint te beginnen en dus ben ik op 200 meter van de aankomst dan maar zelf beginnen sprinten.”
Het bleek de juiste beslissing. De Nieuwerkerkenaar trok de sprint vroeg aan en zag nog één renner naast zich komen. Maar De Paepe hield stand. “Ik zag dat er één renner nog naast mij kwam, maar ik kon hem toch achter mij houden.”
De overwinning was binnen. Maar voor De Paepe was het geen individuele overwinning alleen. “Een overwinning die ik zeker aan de ploeg te danken heb.”
“In Wetteren is het altijd leuk om te winnen”
Dat de overwinning in Wetteren er kwam, maakte de zege extra bijzonder. Niet alleen omdat het een interclubwedstrijd was en De Paepe het na vijf dagen koers nog kon afmaken, maar ook omdat de wedstrijd een sterke link heeft met de ploeg en haar omgeving. “Deze overwinning betekent voor mij heel veel. Vooral omdat het een IC-wedstrijd is en toch tegen heel wat sterke renners. Ook omdat het na vijf dagen wedstrijd was.”
Daarnaast was er ook een emotionele en lokale component. “In Wetteren is het altijd leuk om te winnen. In de buurt van onze sponsor is dat altijd goed meegenomen.” De overwinning kreeg dan ook heel wat respons vanuit de ploeg. De staf was talrijk aanwezig en zag hoe De Paepe het sterke ploegwerk uiteindelijk bekroonde met een persoonlijke overwinning. “De staf was talrijk aanwezig en dus zeer tevreden.”
Voor een jonge renner is het bovendien een belangrijk signaal dat hij niet alleen over de benen beschikt om een wedstrijd te winnen, maar ook begrijpt wat er binnen een ploeg nodig is om tot die overwinning te komen.
Ook in Kalfort raak
Lang hoefde De Paepe niet te wachten op een nieuwe overwinning. Vrijdagavond stond hij aan de start in Kalfort-Puurs, een wedstrijd die aanvankelijk niet eens op zijn planning stond. “Ik heb die wedstrijd nog op het laatste toegevoegd. Ik wou daar vooral gaan rijden om nog wat snelheid op te doen.”
Dat bleek uiteindelijk een uitstekende keuze. De wedstrijd in Kalfort staat erom bekend dat het tempo bijzonder hoog ligt en ook deze editie vormde daarop geen uitzondering. “Het gaat daar ieder jaar heel snel en nu was het niet anders.”
Met een gemiddelde snelheid van liefst 47,1 kilometer per uur was het dan ook geen eenvoudige wedstrijd om een aanval op poten te zetten. “De wedstrijd bleef daar redelijk gesloten. Met een gemiddelde van 47,1 is het ook niet gemakkelijk om weg te rijden. Ik had al snel door dat het een massasprint ging worden.”
De Paepe wist dus wat hem te wachten stond. Hij probeerde zich niet onnodig te forceren in aanvallen waarvan hij wist dat ze waarschijnlijk geen stand zouden houden en hield zijn snelle benen in reserve. Er waren onderweg ook premies te verdienen en daar slaagde De Paepe erin om er eentje mee te pikken. “Er waren een paar premies te verdienen en daar heb ik er eentje van kunnen bemachtigen.”
Sprint van heel ver ingezet
Toen de wedstrijd de laatste ronde inging, was alles nog steeds samen. Voor De Paepe was het duidelijk: als het peloton samen zou blijven, moest hij vertrouwen op zijn snelheid. “We gingen de laatste ronde in en alles was nog samen. Dus rekende ik op mijn snelle benen.”
Toch werd de finale nog behoorlijk spannend. Twee renners slaagden erin om in de slotkilometer een kleine voorsprong te nemen. “De laatste kilometer reden nog twee renners lichtjes voorop.” Daardoor moest De Paepe zijn sprint noodgedwongen bijzonder vroeg inzetten. “Ik moest dus mijn sprint van heel ver inzetten.”
Het was een risico, maar opnieuw bleek zijn snelheid voldoende om het verschil te maken. “Ik heb de twee renners nog kunnen remonteren en dus de overwinning binnenhalen.” Een nieuwe zege, en opnieuw eentje die tot stand kwam vanuit een massaspurt.
Sprinttalent met roots in het ijshockey
Dat De Paepe over snelle benen beschikt, is ondertussen duidelijk. Zijn vier overwinningen kwamen allemaal tot stand vanuit een massasprint of een directe spurt. De vraag rijst dan ook of de renner zichzelf tot de betere sprinters van zijn generatie rekent. “Ik kan inderdaad rekenen op mijn sprint. Ik heb dat al sinds de jeugdreeksen.”
Toch ligt de oorsprong van die explosiviteit niet uitsluitend in het wielrennen. Voor hij zich volledig op de fiets toelegde, speelde De Paepe ijshockey. “Vroeger speelde ik ijshockey en dat heeft er veel mee te maken. Dat waren toen heel veel korte inspanningen en constant sprintjes trekken.”
Die ervaring heeft volgens hem geholpen om een sterke explosiviteit te ontwikkelen. In het wielrennen komt die eigenschap uitstekend tot zijn recht, zeker in een finale waarin positionering, timing en pure snelheid een grote rol spelen.
Maar De Paepe wil benadrukken dat hij geen renner is die zich de hele wedstrijd laat terugzakken om alleen maar te wachten op die ene sprint. “Het is niet dat ik mij een ganse wedstrijd wegsteek en enkel op mijn sprint reken.” Integendeel. “Ik ga graag mee in de aanval, soms wat te graag.”
Het is een uitspraak die veel zegt over zijn koersmentaliteit. De Paepe beschikt over een snelle finish, maar heeft ook de ambitie om de koers zelf mee te maken. Dat betekent soms dat hij risico’s neemt of energie verspilt, maar tegelijk is het een belangrijke eigenschap voor een jonge renner die zich verder wil ontwikkelen.
Ottergem: benen nog niet hersteld
Na de overwinning in Kalfort volgde de wedstrijd in Ottergem. Daar kreeg De Paepe echter de rekening gepresenteerd van de inspanningen van de dag voordien. “Ik voelde al snel dat in Ottergem de benen nog niet helemaal hersteld waren van de dag voordien in Puurs-Kalfort.”
Ook in Ottergem lag het tempo bijzonder hoog. “Het was daar ook een hele snelle wedstrijd.” De Paepe probeerde zich zoals gewoonlijk zo goed mogelijk vooraan te positioneren, maar merkte dat de frisheid ontbrak. “Ik probeerde mij goed vooraan te houden, maar de laatste ronden lukte dat niet meer zo goed.”
Toch gaf hij niet op. Op karakter bleef hij de wedstrijd uitrijden. “Op karakter ben ik blijven volgen om toch mijn kilometers in de benen te hebben.” In de laatste ronde probeerde hij nog een laatste keer naar voren te rijden, maar daar botste hij ook op een andere realiteit van het moderne wielrennen: de risico’s van een hectische finale. “De laatste ronde ben ik nog naar voor gereden, maar het werd mij daar veel te gevaarlijk. Ik heb dan maar bewust niet meegesprint.”
Een verstandige keuze. Na twee opeenvolgende zeges hoefde De Paepe zich in Ottergem niet ten koste van alles in een gevaarlijke massasprint te mengen. De kilometers en de wedstrijdprikkel waren uiteindelijk belangrijker.
Gijzenzele wacht
Veel tijd om te recupereren is er echter niet, want komende vrijdagavond staat opnieuw een belangrijke afspraak op het programma. Dan trekt De Paepe naar Gijzenzele voor een wedstrijd die voor hem en zijn ploeg bijzonder veel betekenis heeft.
De wedstrijd wordt georganiseerd door VDM Van Durme-Michiels-Trawobo, waardoor de renners van de ploeg er extra gemotiveerd aan de start verschijnen. “Ik hoop die wedstrijd goed te zijn en ga zeker mijn best doen om daar een mooie uitslag te rijden.”
Maar ook daar zal het ploegbelang primeren. “Ook om mijn ploegmaats te helpen waar het nodig is.” Het doel van VDM-Trawobo is duidelijk: de ploeg wil in de eigen wedstrijd een renner op het hoogste schavotje krijgen. “Ons doel is toch om met iemand van ons team de zege te behalen.”
Voor De Paepe zou een overwinning in Gijzenzele dan ook opnieuw een mooie bekroning zijn van een bijzonder succesvolle periode. Tegelijk beseft hij dat de kracht van VDM-Trawobo niet alleen uit individuele kwaliteiten bestaat. “Het is altijd leuk om de sponsors en de staf van de ploeg in hun eigen wedstrijd in de kijker te rijden. Wij hebben aan die mensen heel veel te danken.”
Van beloftevolle renner naar vaste waarde?
De ontwikkeling van Kiany De Paepe is duidelijk zichtbaar. De 19-jarige Nieuwerkerkenaar begon het seizoen met de hoop op een podiumplaats en misschien een eerste overwinning. Inmiddels heeft hij vier zeges achter zijn naam staan en bewees hij dat hij ook in sterke wedstrijden zijn mannetje kan staan.
Zijn resultaten zijn bovendien veelzijdiger dan het aantal overwinningen alleen doet vermoeden. Hij werd tweede in Puivelde, derde in Lede, tiende in de Schaal Schoeters, elfde in de Kersenronde en veertiende in de Omloop van het Waasland. Dat zijn resultaten die aantonen dat hij niet afhankelijk is van één specifieke wedstrijdsituatie.
Zijn grootste troef blijft uiteraard zijn sprint. De combinatie van explosiviteit, snelheid en een achtergrond in het ijshockey maakt hem bijzonder gevaarlijk wanneer een wedstrijd in de laatste honderden meters beslist wordt. Maar misschien nog belangrijker voor zijn verdere ontwikkeling is dat hij steeds meer leert om die kwaliteiten binnen een ploegstructuur te gebruiken.
Dat bewees hij in Wetteren misschien wel beter dan ooit. Hij reed er niet alleen voor zichzelf, maar werkte eerst mee aan de groene trui van Quinten De Buysser. Pas toen die opdracht grotendeels was volbracht, kwam zijn eigen kans. Met vijf VDM-renners vooraan en een nerveuze finale wachtte hij niet tot iemand anders de sprint op gang trok. Hij nam zelf het initiatief en hield stand tot aan de finish.
Vier overwinningen later mag de lat dan ook stilaan wat hoger worden gelegd. De Paepe zelf blijft er nuchter onder. Hij weet dat een wielerseizoen met ups en downs komt en dat de combinatie van een fulltime job in ploegen en het wielrennen extra uitdagingen met zich meebrengt.
Toch is één ding duidelijk: de renner uit Nieuwerkerken heeft dit seizoen een belangrijke stap gezet. Niet alleen omdat hij vier keer mocht juichen, maar vooral omdat hij steeds nadrukkelijker zijn eigen koers kan maken.
En met Gijzenzele als volgende afspraak krijgt hij meteen een nieuwe kans om te tonen dat de goede vorm nog altijd aanwezig is. In een wedstrijd waar zijn ploeg, sponsors en staf centraal staan, zal De Paepe er alles aan willen doen om opnieuw mee te spelen.
Na een seizoen dat zijn verwachtingen al ruimschoots heeft overtroffen, is één ding zeker: Kiany De Paepe is nog lang niet klaar met winnen.
