Afgelopen weekend stond in Lede twee funrennerswedstrijden op het programma, een koers die zowel beginnende als meer ervaren fietsers de kans biedt om deel te nemen aan een sportieve, competitieve en vooral gezellige dag. Het parcours bood uitdagende maar haalbare secties, waardoor iedereen volop van de koers kon genieten, ongeacht ervaring.
Voor niet-Ledenaars.
De wedstrijd voor niet-ledenaars werd gekenmerkt door veel strijdlust en enthousiasme. De deelnemers waren vaak minder ervaren, wat zorgde voor een afwisselende koers met diverse pogingen tot ontsnapping.
Winnaar Enzo Vandenkerckhove sluit seizoen winnend af.
Het seizoen van Enzo Vandenkerckhove kende een indrukwekkende afsluiting tijdens de funrennerswedstrijd voor niet-Ledenaars. Voor Enzo was dit zijn laatste wedstrijd van het seizoen, zoals hij vooraf had gepland, en de overwinning die hij behaalde maakt dat einde extra speciaal.
Bij de start voelde Enzo zich enigszins dubbel: “In aanloop naar de wedstrijd had ik deze week niet veel kunnen trainen, dus ik wist niet wat ik kon verwachten. Mijn gevoel bij de start was wat onzeker.” Ondanks deze twijfel zette hij zich volledig in. De wedstrijd verliep voor hem moeizaam; het lukte hem moeilijk om uit de achtervolgende groep weg te rijden en de aansluiting te maken met de leiders.
Toch toonde Enzo zijn doorzettingsvermogen. Op drie ronden van het einde slaagde hij erin een kloofje te slaan en de brug te maken naar de drie koplopers. In de cruciale slotkilometer vond hij het perfecte moment om een beslissende aanval te plaatsen. Die move bleek succesvol: hij draaide als eerste uit richting de finish en mocht zich zo winnaar van de wedstrijd noemen. “Afsluiten met winst maakt het altijd mooier natuurlijk,” vertelde hij nadien.
Het seizoen van Enzo was niet alleen spectaculair door deze laatste zege. In totaal behaalde hij vijf overwinningen, wat hem bijzonder tevreden stemt. Hoogtepunt van zijn seizoen was zonder twijfel de Europese titel die hij veroverde bij de WAOD-categorie 19-39 ‘Elite 3’ in augustus. “Dat was echt de kers op de taart,” aldus Enzo. Met de recente overwinning in Lede voegde hij nog twee extra streepjes toe aan zijn al indrukwekkende palmares, waardoor het seizoen 2025 voor hem op een bijzonder succesvolle manier afgesloten werd.
Na deze overwinning neemt Enzo enkele weken rust om op te laden en zich voor te bereiden op het volgende seizoen. Toch betekent dat niet dat hij helemaal uit de running is; er staan later dit jaar nog enkele strandraces gepland, vermoedelijk in december, waarin hij opnieuw in actie zal komen.
Voor Enzo Vandenkerckhove is 2025 een seizoen geworden om met trots op terug te kijken. Met een mix van doorzettingsvermogen, tactisch inzicht en timing liet hij keer op keer zien dat hij een sterke en consistente renner is, die zijn wedstrijden met verstand en kracht weet te controleren. Zijn overwinning bij de funrenners niet-Ledenaars is dan ook de perfecte afsluiter van een buitengewoon seizoen.
Glenn Buyl sluit seizoen af met podium: “Er zat meer in, maar tevreden met de derde plek”
Met een vrij ontspannen gevoel stond ik aan de start van mijn laatste wedstrijd van het seizoen. Het parcours lag op amper drie kilometer van mijn deur, wat mijn motivatie nog eens extra aanwakkerde. Ik voelde meteen: dit wordt mijn kans om het seizoen op een mooie manier af te sluiten, zonder al te veel druk. De voorbereiding deze week was beperkt, dus ik wist niet precies wat ik kon verwachten van mezelf, maar het voelde goed om opnieuw te starten.
Het wedstrijdplan was duidelijk: proberen een kleine ontsnapping op te zetten, hetzij ikzelf, hetzij mijn ploegmaat Daan. Na vier ronden slaagden we hierin en waren we weg met drie renners. Dat was ideaal, want zo lag het podium binnen handbereik voor alle drie. Vooraan verliep de samenwerking vlot. Bij het ingaan van de voorlaatste ronde hadden we een comfortabele voorsprong van 35 seconden. Met Daan die flink wat afstopwerk deed, voelde ik me zeker dat we dit konden vasthouden.
Maar op het cruciale moment ging het mis: op het vals plat in de voorlaatste ronde demarreerde één van de drie. De samenwerking viel volledig weg en het tactische pokeren begon. Dit gaf een sterke Enzo Vandenkerckhove de kans om het gat snel te dichten en van de situatie optimaal te profiteren. Helaas reageerde ik een fractie te laat en weg was hij. Dat was even zuur, maar dat hoort bij koers: soms beslissen seconden alles.
Ondanks dit ben ik blij dat ik op het podium eindigde, met een derde plaats. Ik wist dat ik ook nog rekening moest houden met Mauro Cooman, die zeker een gevaar kon vormen. Gelukkig kon ik hem twee plaatsen achter mij houden, wat voor een geruststellend einde aan de wedstrijd zorgde.
Het is fijn om mijn leidersplek van de fun-reeks te kunnen verderzetten. Voor het regelmatigheidscriterium staat nog één wedstrijd op het programma in Ninove, maar die is helaas al volzet. Hierdoor zal ik mijn eerste plaats in het klassement niet kunnen verdedigen, wat jammer is, maar het hoort erbij.
Nu gaat de koersfiets voorlopig aan de haak en verschuift de focus naar het lopen. De komende zes weken neem ik deel aan de Reuzen van Wetteren en misschien nog een tweede duatlon. Het hoogtepunt is op 1 november, wanneer ik me ga wagen aan de mooiste halve marathon aan het Donkmeer. Daarna begint langzaam de opbouw richting seizoen 2026, met nieuwe doelen en nieuwe uitdagingen, hopelijk weer vol mooie wedstrijden en spannende momenten.
Al bij al kijk ik tevreden terug op dit seizoen: een podiumplaats in mijn laatste wedstrijd, een top 10 in de fun-reeks en veel plezier op de fiets. Er zat misschien iets meer in, maar het gevoel van afsluiten op mijn eigen terrein, met een mooie wedstrijd en een goed resultaat, maakt alles goed.
Voor Ledenaars.
De wedstrijd voor Ledenaars had een iets hoger tempo en veel renners toonden hun ervaring en tactisch inzicht. De strijd om de overwinning was intens, met verschillende kopgroepen en spannende ontsnappingen.
Gust Van De Rostyne wint bij de Ledenaars: eerste zege na jarenlang proberen.
Na drie seizoenen funwedstrijden in de regio heeft Gust Van De Rostyne eindelijk de overwinning behaald waar hij al die tijd van droomde. Tot nu toe bleef de podiumtop voor hem beperkt tot enkele derde plaatsen, maar in Lede lukte het hem om voor het eerst het hoogste schavot te beklimmen.
“Dit is mijn derde seizoen dat ik funwedstrijden rijd, steeds in de regio. Tot nu toe ben ik nooit dichter geweest dan een derde plaats,” vertelt Gust. “Ik fiets graag, maar ik denk dat ik wel minder kilometers maak dan veel andere deelnemers – zo’n 3000 à 4000 km per jaar. Ik ben ook druk met mijn studies, hobby’s en in mijn vrije tijd bouw ik fietsen op. Sinds kort ben ik ook aan het experimenteren met carbonreparaties en special painting.”
Het seizoen van Gust kende enkele mooie resultaten, met onder andere een derde plaats in Oordegem op 23 augustus, gevolgd door een tweede derde plek in Denderhoutem. In Merelbeke eindigde hij vorige week als dertiende, maar was wel de eerste van het peloton na een leuk bergje en een klein strookje kasseien. “Ik denk dat dit jaar mijn laatste koersen in de regio zullen zijn. Volgend jaar zou ik graag wat meer wedstrijden rijden bij de LWU, WAOD en Granfondo,” aldus Gust.
De koers in Lede: overwinnen ondanks tegenslagen.
De aanloop naar de koers in Lede verliep niet zonder obstakels. “Begin van de week had ik mijn lies verrokken, dus kon ik jammer genoeg maar één keer fietsen. Vervolgens werd ik ziek twee dagen voor de koers, maar gelukkig bleef er alleen een verkoudheid over tegen de avond van de koers,” vertelt hij.
Ondanks een startveld dat klein maar competitief was, voelde Gust de druk om eindelijk een overwinning te behalen. “Tijdens de opwarming voelden mijn benen niet goed, maar dat heb ik altijd een beetje. Met dit beknopt startveld voelde ik de druk nog meer om toch eens die overwinning op zak te steken.”
Gedurende de koers reed Bert weg, maar Gust en enkele andere renners hielden hem steeds op 10-12 seconden. “Voorlaatste ronde gaf ik een prikje nadat iemand het stuk ‘bergop’ doortrok, maar daarna hield ik mijn benen stil bij de school. In de laatste ronde deed dezelfde renner het opnieuw, maar niet hard genoeg om iemand te lossen. Bij het bovenkomen heb ik mijn spurt ingezet en ik denk dat ik met overschot gewonnen heb.”
De overwinning was een bijzondere ervaring. “Het was de eerste keer dat ik op het hoogste schavot stond. Ik durfde mijn stuur niet los te laten aan de aankomst, een klein leerpuntje. Uiteindelijk ben ik enorm blij met de winst, al had ik liever gekoerst tegen de mannen van de eerste reeks waar ik al meerdere malen tegen heb gereden. Dank aan al mijn supporters voor de steun!”
Voor de toekomst blijft Gust gemotiveerd om te blijven koersen, al is het nog niet helemaal duidelijk waar. “Ik zou nog graag koersen, maar weet niet goed waar het nog kan. Misschien is er een optie in het weekend dat ik naar de Ardennen zou gaan, maar dat is nog niet zeker.”
Met deze overwinning sluit Gust Van De Rostyne een mooi hoofdstuk af in zijn regionale funwedstrijden en zet hij zichzelf op het kaartje voor grotere uitdagingen in het volgende seizoen.
Dieter Roelandt net naast het podium bij Ledenaars: “Vierde plaats was het hoogst haalbare”
Ledenaar Dieter Roelandt stond recent aan de start van de wedstrijd Ledenaars met gemengde gevoelens. Voor hem was het zijn eerste grote uitdaging na een korte periode van ziekte, waardoor de verwachtingen voor de koers niet hoog gespannen waren. “Het gevoel was niet super. Ik ben de dagen voor de wedstrijd wat geplaagd door de ziektekiemen en heb hierdoor de fiets een week aan de kant moeten laten,” vertelt Roelandt. “Door die omstandigheden was het voor mij vooral kwestie van volgen en me beperken tot zorgvuldig uitgekozen aanvalspogingen.”
De koers zelf verliep volgens Roelandt zoals verwacht: voorzichtig starten, energie sparen en hopen op het juiste moment een aanval te kunnen plaatsen. Die kans kwam in de laatste ronde, toen hij besloot het heft in eigen handen te nemen. “In de laatste ronde ging ik als eerste aan op de klim komende van het station. Ik legde een hoog tempo op, maar net voor we het bochtige stukje ingingen richting aankomst kwam de top drie over mij.”
Hoewel de sprong naar het podium net niet lukte, gaf Roelandt alles wat hij nog had. “In de laatste rechte lijn kwam ik nog dicht bij de derde plaats, maar de rechte lijn was net te kort om nog een plaats op te schuiven,” aldus de Ledenaar. Zo eindigde hij uiteindelijk op de vierde plaats, een prestatie die hij met gemengde gevoelens ontving. “Ik had graag op het podium gestaan, maar gezien de situatie moest ik vrede nemen met de vierde plaats.”
Niet alles liep echter mis voor Roelandt in het weekend. De avond voordien kon hij zijn sportieve vorm al tonen door de stratenloop van Lede op zijn naam te schrijven. “Dat maakte veel goed,” vertelt hij, “en gaf me een goed gevoel, ondanks dat het op de fiets iets minder liep dan gehoopt.”
Vooruitkijkend naar de nabije toekomst heeft Roelandt zijn agenda al gevuld met nieuwe uitdagingen. Zijn eerstvolgende wedstrijden zijn de halve marathon van Erpe-Mere en de Reuzen van Wetteren crossduatlon, waar hij opnieuw zal aantreden met de intentie om zijn tactisch inzicht en doorzettingsvermogen maximaal te benutten.
Dieter Roelandt blijft zo een opvallende en veerkrachtige figuur in de regionale sportwereld: iemand die, zelfs wanneer omstandigheden tegenzitten, blijft strijden en het maximale uit zichzelf probeert te halen. De vierde plaats bij Ledenaars mag dan net buiten het podium zijn, zijn prestaties blijven indrukwekkend en beloven veel voor de komende wedstrijden.
