De Nationale Strijdersbond Groot-Zottegem organiseerde de herdenking van de bevrijding van Zottegem & Zuid Oost-Vlaamse regio.

Op 6 september 2026 werd die memorabele dag herdacht aan de kerk van Strijpen, 82 jaar na datum. Naar jaarlijkse gewoonte organiseert de Zottegemse Oud-strijders en Veteranenvereniging, NSB Groot-Zottegem opnieuw de herdenking van de bevrijding van Zottegem, alsmede de bevrijding van de Zuid Oost-Vlaamse regio. “Het is van essentieel belang dat we de offers van toen nooit vergeten en de lessen van de oorlog blijven koesteren: vrede is geen vanzelfsprekendheid. Door te herdenken, eren we de gesneuvelden en bekrachtigen we onze toewijding aan vrede en vrijheid voor toekomstige generaties” verteld Marc Devalckeneer.

Er werd ook stilgestaan bij de Slag aan de Luchtbal in Strijpen (kruispunt Meerlaan/Hoogstraat), waar op 3 september 1944 een hevig gevecht plaatsvond tussen Britse bevrijders en een Duitse colonne. Deze gebeurtenis staat ook bekend als het “Treffen bij de Luchtbal”, naar de specifieke locatie waar het plaatsvond. Een terugtrekkende Duitse colonne raakte slaags met de oprukkende Britse bevrijdingstroepen. Hierop opende een Engelse vlammenwerpertank het vuur op de Duitse vrachtwagens, die beladen waren met soldaten, munitie en brandstof. Bij deze confrontatie kwamen zestien Duitse soldaten en vijf Zottegemse burgers om het leven (André Baele, Pelagie De Clercq, Yvonne De Looze, Lucienne De Zutter en Louis Steurbaut).

Ook werd verwezen naar de confrontatie te Steenhuize (Herzele), de Slag bij Wijnhuize (beter bekend als de Slag bij ’t Schipken) vond plaats op 3 september 1944 op de grens van Steenhuize-Wijnhuize en Sint-Lievens-Esse.  Het was een militair treffen aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Een Britse tankcolonne hield halt aan de Schipstraat om de bevrijding te vieren met de lokale bevolking, toen ze onverwacht stootten op terugtrekkende Duitse troepen. Er ontstond een kort maar heftig vuurgevecht van amper 30 minuten waarin het kruispunt veranderde in een slagveld met kapotte tanks en zwaar beschadigde huizen. Bij deze slag vielen twee doden: de 22-jarige Britse luitenant D.S. Russell en de 44-jarige lokale burger Alfons Hendrickx.

Een familielid verteld het verhaal van DAVID SCOTT RUSSELL

Zoals verteld maakten de Britse troepen die hier passeerden deel uit van ervaren eenheden van het gste leger Dessert Rats die een paar maanden eerder de woestijn en delen van Italië hadden uitgeklaard. Velen, zoals mijn vader, hadden in de lente van 1940 gekozen om regimenten te vervoegen waarin hun vader in 14-18 had gediend- dat was ook zo in zijn geval bij de RASC (de logistieke poot van de Royal Engineers).

Met zijn twee broers, hadden ze geen vermoeden wat hen eigenlijk te wachten stond. Het waren allemaal gewone jongens die hun studies terzijde hadden schoven om de Nazi’s van antwoord te dienen na het debacle van Duinkerken.

Die eenheden waren rond 20 augustus ’44 in Arromanches geland en begin september, vanuit Douai in Noord Frankrijk, begon hun de opmars door België. Die verliep eerst probleemloos de Duitsers maakten zich uit de voeten tot ze hier in de Dendervallei aankwamen, een streek die ze 4 jaar eerder evacueerden. Ze kregen berichten door zoals pockets of German resistance remains.

Dat werd hier in Zottegem bewaarheid. Ook wat verder aan het Schipken liep het goed mis met een militair en burgerslachtoffer tot gevolg. De soldaat was de 22 jarige Luitenant DAVID SCOTT RUSSELL (Een Britse militaire officier (229332 Lt David Scott Russell, RE) opgenomen als zijnde overleden op 3 september 1944, in Sint-Lievens-Esse, België) een dapper (verkenner) van het Royal Engineers 13th Field Bataljon.

Zijn vader Luitenant Kolonel James Russel was al in 1943 in Libanon gesneuveld. Een gelijkaardig geval had dezelfde dag plaats bij Hekelgem, Erembodegem, door een schermutseling met de zwarte brigade sneuvelde dapper Helmsley van hetzelfde Field bataljon. Die zijn vader was in de loop van de oorlog omgekomen tijdens een bombardement.

Deze hartverscheurende gevallen zijn een bruggetje naar een deel van mijn verhaal en de oorsprong waarom ik voornaam kreeg van private Ernie Penn  driver bij het Hereford Regiment die na Market Garden, bij de slag om Overloon in Nederland viel, zijn moeder was ook een weduwe die na de oorlog met mijn moeder bevriend geraakte. De emoties over verloren zonen raakten iedereen.

Mijn vader en zijn twee broers zijn behouden thuisgekomen wat niet bij andere families het geval was. Het zijn allemaal verhalen met littekens die wij nooit mogen vergeten.

They crossed the raging waters and gave their tomorrow for our today
far from home they lay
We will remember them

Na de herdenking volgde er voor alle ingeschreven aanwezigen een receptie in het OC Strijpen, gevolgd door een BBQ voor alle leden.