Tijdens de ochtendmis in Mere is priester Paul Redant (75) deze morgen plots onwel geworden. De viering werd onmiddellijk onderbroken en de hulpdiensten werden verwittigd. Ter plaatse kreeg hij de eerste zorgen toegediend, waarna hij werd overgebracht naar het AZORG-ziekenhuis in Aalst. Over zijn huidige toestand is voorlopig nog geen verdere informatie bekend.
“Op dit moment hebben we nog geen nieuws over zijn toestand,” laat de parochieploeg van Erpe-Mere weten. “We zijn ons volop aan het informeren over het hoe en wat. Uiteraard hopen we op het beste.” In de parochiegemeenschap wordt met grote bezorgdheid, maar ook met veel warmte gereageerd op het incident.
Priester Redant is bijzonder geliefd in de kerken van Erpe-Mere en ver daarbuiten. Hij gaat regelmatig voor in eucharistievieringen en uitvaarten en staat bekend als een priester die altijd tijd maakt voor mensen. “Voor heel veel families is hij een luisterend oor. Echt een goede priester,” klinkt het unaniem. “We hopen dat hij snel herstelt, al zal hij mogelijk wel moeten afbouwen.”
Hoewel Paul Redant officieel priester op rust is, bleef hij zich met grote inzet dienstbaar maken aan de parochies. Dat deed hij sinds het vertrek van pastoor Jan Coppens naar Drongen in april 2022. “Hij is officieel geen meewerkend priester, dat is een apart statuut,” verduidelijkt de parochieploeg. “Maar we zijn in Erpe-Mere bijzonder dankbaar dat we zo vaak op hem kunnen rekenen, zowel voor de zondagsdiensten als voor uitvaarten.”
Het levensverhaal van priester Redant getuigt van een late, maar sterke roeping. Oorspronkelijk studeerde hij Economische Wetenschappen en werkte hij onder meer zeven jaar als analist bij de Boerenbond. Toch bleef het priesterschap lonken. Hij combineerde zijn job met priesterstudies in het weekend en werd uiteindelijk in 1981 tot priester gewijd.
Datzelfde jaar werd hij onderpastoor in Grembergen. Daarna volgden opdrachten in onder meer Burcht, Eeklo, Berlare en Buggenhout. In 2014 keerde hij terug naar Grembergen, ditmaal als pastoor. In augustus 2020 nam hij daar afscheid en ging hij officieel met pensioen. Door de coronacrisis kon dat afscheid niet groots gevierd worden, maar helemaal onopgemerkt bleef het niet. De Feestcommissie en het Orvélogenootschap zorgden voor een bijzonder eerbetoon door een reus te maken naar zijn portret. “Onze pastoor is klein van gestalte, maar een reus van een vent,” klonk het toen eensgezind.
Vandaag leeft diezelfde waardering en verbondenheid sterk in Erpe-Mere en omstreken. Parochianen hopen massaal op een spoedig en goed herstel voor priester Paul Redant, die voor zovelen een steun en baken van vertrouwen was – en nog altijd is.
