Sint-Lievens-Houtem stond op kermisdinsdag opnieuw stil bij een traditie die het dorp al generaties lang koestert: de jaarlijkse hulde aan de gesneuvelden en oud-strijders van beide wereldoorlogen. Het is een moment waarop feest en herinnering hand in hand gaan: terwijl de kermis het dorpscentrum vult met leven en muziek, weerklinkt er in de kerk en op de begraafplaatsen stilte en respect voor wie het hoogste offer bracht.
Start op Molenkouter: ingetogen hulde.
De plechtigheden begonnen op de begraafplaats van Molenkouter, waar zich de eerste samenkomst afspeelde. Onder leiding van schepen van oud-strijders Sabrina Coppens (NH) en gemeenteraadsvoorzitter Fabian Mory (NH), en in aanwezigheid van delegaties uit Groot-Houtem en Groot-Herzele, werden de aanwezigen uitgenodigd om hulde te brengen aan de gesneuvelden.
Het was Bernard Van Pamel, voorzitter van de vriendenkring van de Oud-Strijdersbond, die de plechtigheid officieel opende met enkele warme woorden. Hij benadrukte dat deze jaarlijkse traditie méér is dan een ritueel: het is een blijvende herinnering en een signaal dat Sint-Lievens-Houtem haar geschiedenis en helden nooit vergeet.
Eucharistieviering in de Sint-Michielskerk.
Na het eerbetoon op Molenkouter trok de stoet richting de Sint-Michielskerk. Daar werd een plechtige misviering opgedragen ter nagedachtenis van de gesneuvelden en oud-strijders. De kerk, gevuld met verenigingen, afgevaardigden, familieleden en inwoners, baadde in een ingetogen sfeer. De celebrant bracht in zijn homilie hulde aan de moed en opoffering van de strijders en wees tegelijk op het belang van vrede en verdraagzaamheid in de wereld van vandaag.
Symboliek op het kerkhof: jeugd brengt eerbetoon.
Aansluitend vond er een tweede plechtigheid plaats op het kerkhof achter de kerk. Hier werd de band tussen generaties bijzonder tastbaar. De dienstdoende pastoor sprak een gebed uit en zegende de graven van de oud-strijders die er rusten. Daarna kregen de leerlingen van het Sint-Lievensinstituut en Basisschool De Hofkouter een actieve rol.
Met veel eerbied plaatsten ze kleine Belgische vlaggetjes bij de graven en droegen ze allemaal een rouwbandje in de nationale driekleur. Het beeld van tientallen kinderen die zich buigen om een vlaggetje neer te steken, raakte menig aanwezige: een krachtig symbool van hoe de herinnering aan het verleden levend gehouden wordt, ook bij de jongste generatie.
Bloemenhulde aan de gedenksteen.
De herdenking eindigde met een korte ceremonie bij de gedenksteen voor de oud-strijders vooraan de kerk. Schepen Sabrina Coppens nam er het woord en sprak over de dankbaarheid die de gemeenschap voelt tegenover zij die voor vrijheid en vaderland hun leven gaven. Ze wees er tevens op dat deze jaarlijkse hulde een collectieve plicht is: “We mogen de namen en de verhalen van onze gesneuvelden nooit laten vervagen. Vrijheid is niet vanzelfsprekend, en zij hebben die met hun leven betaald.”
Samen met Arlette Van Tittelboom, voorzitster van de Oud-Strijdersbond afdeling Sint-Lievens-Houtem, legde Coppens een bloemstuk neer. Het moment van stilte dat daarop volgde, werd enkel doorbroken door het ruisen van de wind en het zacht gezoem van de kermis op de achtergrond – een treffende confrontatie van feest en herdenking.
Receptie in de raadszaal: ontmoeting en herinnering.
Na de plechtigheden trokken de aanwezigen naar de raadszaal van het gemeentehuis, waar een receptie werd georganiseerd. Hier was er ruimte voor ontmoeting, napraten en herinneringen delen. Oud-strijders en familieleden gingen er in gesprek met gemeenteraadsleden. Het was een warme afsluiter van een dag die bol stond van emotie, maar ook van verbondenheid.
Een traditie die blijft leven.
De jaarlijkse herdenking op kermisdinsdag toont aan dat Sint-Lievens-Houtem haar geschiedenis niet vergeet. De aanwezigheid van de jeugd, de inzet van de scholen en de betrokkenheid van de Oud-Strijdersbond maken duidelijk dat deze traditie stevig verankerd blijft in de gemeenschap. Terwijl de kermis het dorp in feeststemming brengt, vormt dit eerbetoon een moment van bezinning, waar dankbaarheid en herinnering centraal staan.
Met deze plechtigheden onderstreepte Sint-Lievens-Houtem opnieuw dat het verleden levend blijft zolang het herdacht wordt. De gesneuvelden en oud-strijders krijgen zo, jaar na jaar, de plaats die hen toekomt in het hart van de gemeenschap.
